Toplumsal Çöküş ve ya Gavatların Varoluş Hikayesi…

Babalar kızlarına en başta aile şerefini korumayı öğretemiyor. Her şeyin temelinde bir kızın babasının ve ailesinin şerefini koruyamayan hiçe sayan bir kız kendi kocasının da şerefini umursamaz ve de korumaz… Kendi öz babasının ve ailesinin onur ve haysiyetini hiç düşünmeden yok eden kızların maalesef üzücü de olsa sayları  çoğalmakta. Bunun da tek sorumlusu önce babaların kendileri sonra ise annelerdir. Bu konuları kızlara babalar umursamadığı için anneler de öğretmeyi asla gerek duymaz. Bunun sonrasında ise toplum hızla yobazlaşır ve tüm ahlaki değerlerini yitirmeye doğru gider. Bu duruma düşen baba ise çaresizce sadece eşine ‘’Ben Gavatmıyım?’’ sorusunu sormakla yetinir ve de şerefi onuru namusu yok edildiği için ‘’gerçek sorumlu’’ dışında her kese hakaretler edip her kesi tehdit etmek ile kendi yok edilmiş vicdan ve onurunu varmış gibi rahatlamaya çalışır. Gerçek sorumlu kim diye her kes düşünüyor ve kızı ‘’Gerçek sorumlu’’ olarak görse de bu çok yanlış çünki gerçek sorumlu babanın kendisidir ve sonra da o kızın annesidir.

Çocuğun sadece maddi ihtiyaçlarını karşılamak ile görevlerinin bittiğini sanan ailelerin sayı hızla günümüzde çoğalmaktadır. Bunun ise bedelleri o ailelere çok ağır oluyor.

Ailesinden uzakta senede 2 kere ailesinin yanına gelen geldiğinde de zamanının çoğunu dışarıda geçirerek sadece maddiyatta her şeyi gören ve başkalarının şerefine hakaretler ederek Ailesi ile vakit geçiremeyen erkek asla tam bir erkek olamaz.

Her insan ne kadar kendisini gerçek kişiliğini saklar ise saklasın çok geçmeden gerçek kimlik ve kişiliğini ortaya döker. Yani çok fazla saklayamaz gerçek kişiliğini ve gerçekte var olan kimliğini.

Bu tarz babanın kızları hep durumları çok iyi olan kendilerinden en az 14-15 yaş büyük erkekleri hedef seçer ve onlarla gizli ilişki yaşamayı seçerken babaları da dışarıda başları dik ‘’Şerefleri’’ ile yaşar her kese olmazın hakaret ve küfürler ederek kendi vicdanlarını yatıştırma yolunu seçerler.

Zannederler ki Başkalarına küfürler hakaretler edince toplumda her kes onları bir şey zanneder ama anlayamadıkları şu ki küfür ve hakaret ile konuşan insanlar zayıf karaktere sahip insanlardır.

Bu tarz zayıf karakterli insanların kızları ise genellikle güçlü karaktere sahip kendilerinden yaşça büyük güçlü karaktere sahip erkekleri kandırıp yalandan "çok sevdiklerini" her şeyi olmak istediklerini söyleyerek tercih etmelerinin ana nedenlerinden biri her ne kadar maddi yönden gizlilik içinde sömürme düşüncesi olsa da diğer önemli nedeni babasında göremediği güçlü karakteri ve onurlu davranışları görmesidir.

Bunların içlerinde gerçekten sevenleri de mutlaka oluyordur yok değildir ama bu bahsettiğim tipler de az değildir.

Bir diğer acı da olsa durum sırf kızlar var ki evlendi ayrıldı ve daha rahat istediklerini yapa bilmek için evlenip ayrılıyor. Evlenip ayrıldıktan sonra ne de olsa artık kimse bir o kadar rahat karışamıyor da. Toplumda hep yanlış bir değim var anne babalar erkek çocukları değil de kız çocuklarını doğru şekilde ahlaklı yetiştire bilirler ise hiçbir sorun yaşanmaz ve toplum hızla gelişir. Bunun en başlıca ispatı ise anne baba terbiyesi görememiş doğru düzgün aile ortamı terbiyesi görmemiş babasından şerefin nasıl bir şey olduğunu öğrenememiş kızlar hep yalan dolan üzerinde giderek iftira atmakla bir şeyler kazana bileceklerini düşünürler. Lakin hiçbir zaman anlayamazlar ki atılan her bir iftira döner dolaşır insanın kendine zarar verir.  Yani eninde sonunda mutlaka başkasına kazmış olduğun kuyuya kendin döner dolaşır düşersin…

Odur ki unutmayalım ki kuyuya su dökmek ile asla kuyu dolmaz ve eninde sonunda her insan kendi gerçek kimliğini ortaya döker…