“Gitmelerle Kalmalar Arasında”

Bazen bir veda, çok sessiz olur.
Ne bağırırsın, ne ağlarsın.
Sadece gözlerinin içine son kez bakar ve gitmek zorunda kalırsın…
İşte o an başlar, içinden eksilmeye insan.

Tıpkı “Blue Valentine” filmindeki gibi…
Başta her şey bir mucize gibi başlar, sonra yavaş yavaş solmaya başlar tüm renkler.
Birlikte kurduğunuz tüm hayaller bir gün yorgun bakışların arasında kaybolur.
Ve sen, “ne oldu bize?” sorusunu kendine fısıldarken bulursun.

“La La Land”’deki gibi, seversin…
Ama bazen de sevmek yetmez.
Hayat, iki doğru insanı yanlış zamanda karşılaştırabilir.
Kalbiniz aynı şeyi isterken, yollarınız bambaşka yerlere çıkar.

Ya da “Eternal Sunshine of the Spotless Mind”…
Onu unutmak istersin.
Hatıralardan kaçmak, izlerini silmek istersin.
Ama bazı insanlar, gitse de hep içinde kalır.
Unutamazsın çünkü gerçekten sevmişsindir.

Ayrılık bazen ölüm gibi.
Ama yaşayan birini toprağa veremezsin.
Sadece her gün biraz daha sessizleşirsin.
Ve bir gün, sen bile fark etmeden kendini bile kaybedersin…

Ama bilmen gereken şu ki, herkesin içinde bir film gibi saklı kalan bir hikâyesi vardır.
Bazıları mutlu sonla biter, bazıları ise sadece bir şarkıyla hatırlanır...

SaMir İsgenderoğlu

20.06.2025